Próbna ewakuacja to w przepisie „praktyczne sprawdzenie organizacji oraz warunków ewakuacji”. Obowiązek spoczywa na właścicielu lub zarządcy obiektu. Rozporządzenie mówi, kogo dotyczy, jak często i kiedy powiadomić straż — ale nie mówi, jak dokładnie ćwiczenie przeprowadzić. Ten przewodnik wypełnia tę lukę i oddziela to, co wynika z przepisu, od tego, co jest dobrą praktyką.
Kogo dotyczy obowiązek
- Obiekt dla ponad 50 stałych użytkowników, niezakwalifikowany do kategorii ZL IV — co najmniej raz na 2 lata (§ 17 ust. 1 rozporządzenia MSWiA z 7 czerwca 2010 r.).
- Obiekt, w którym cyklicznie zmienia się grupa ponad 50 użytkowników — w szczególności szkoły, przedszkola, internaty, domy studenckie — co najmniej raz w roku, w ciągu 3 miesięcy od przyjścia nowych użytkowników (§ 17 ust. 2).
- Strefa ZL II (np. szpital, żłobek, dom opieki) — zakres i obszar sprawdzenia uzgadnia się z komendantem Państwowej Straży Pożarnej (§ 17 ust. 3).
- Budynek mieszkalny (ZL IV) nie jest objęty obowiązkiem z § 17 ust. 1.
Czego przepis nie reguluje
Rozporządzenie nie określa sposobu przeprowadzenia sprawdzenia ani czasu, w którym trzeba „zdążyć”. Warunki i organizację ewakuacji oraz sposoby ich praktycznego sprawdzania opisuje instrukcja bezpieczeństwa pożarowego obiektu (§ 6 ust. 1 pkt 5). Sensem ćwiczenia jest sprawdzenie organizacji, a nie samo wyjście z budynku.
Na co uważać
- Sygnalizacja pożarowa z transmisją alarmu — ćwiczenie trzeba wcześniej zgłosić operatorowi na piśmie, inaczej może skończyć się wyjazdem straży.
- Dane o zdrowiu — do przygotowania ćwiczenia wystarczy liczba osób wymagających pomocy i ich lokalizacja, bez nazwisk i powodów (art. 9 RODO).
- Protokół bez planu działań jest tylko dowodem, że o problemie wiedziano. Wzór protokołu z planem działań — bez rejestracji.
W wersji PDF: tabela „kogo dotyczy”, harmonogram od miesiąca przed do tygodnia po ćwiczeniu, warianty ćwiczenia, lista rzeczy do przeanalizowania na piśmie, co mierzyć, co powinien zawierać protokół i czego unikać.